درگذشت ریچارد نلسون فرای

با کمال تاثر درگذشت پروفسور ریچارد نلسون فرای، ایران شناسی شهیر، استاد برجسته کرسی آقاخان در دانشگاه هاروارد و بنیانگذار کرسی های ایران شناسی در دانشگاه های هاروارد و کلمبیا را تسلیت عرض می نمایم.

   بی شک نقش فرای در بازشناسی فرهنگ و تمدن ایران در جهان انکار ناشدنی است و در تایید این امر می توان به بیان معروف وی در کتاب عصر طلایی پارس اشاره نمود:

عربها متوجه نقش ایران و زبان پارسی در شکل گیری و بالندگی فرهنگ اسلامی نیستند. شاید آنان تمایل به فراموشی گذشته داشته باشند، هرچند که با این عمل پایه ها و اساس معنویت، اخلاقیات و ماهیت فرهنگی خود را منکر می شوند… (فرای، ۱۹۸۹: ۲۳۶).

 روحش شاد و یادش گرامی.

موزه پول

 

موزه پول ( تماشاگه پول )

آدرس : بلوار میرداماد

موزه پول اولین گنجینه تخصصی و دایمی سکه و اسکناس در ایران است که به تاریخ ۱۷ تیرماه ۱۳۷۶ به همت اداره کل موزه‌های بنیاد مستضعفان و جانبازان انقلاب اسلامی افتتاح شد. این مجموعه شامل ۱۴۰۰ سکه و ۷۵۰ قطعه اسکناس و تعداد تقریبی ۲۰۰ قطعه اشیای موزه‌ای غیر از سکه و اسکناس است که در محوطه‌ای به وسعت ۲۰۰۰ مترمربع به نمایش گذاشته شده و ضمن ارائه بخش قابل توجهی از سکه‌ها و اسکناس‌های ایران‌، گوشه‌هایی از تاریخ این سرزمین را نیز به نمایش می گذارد. بخش‌های تشکیل‌دهنده موزه پول عبارتند از: بخش ماقبل پول‌، سالن مربوط به تاریخ سکه و سالن‌های مربوط به تاریخ اسکناس‌. این بخش‌ها به شکلی دیدنی به نمایش گذاشته شده و تاریخ چند هزار ساله این مرز و بوم را پیوسته و زنجیروار معرفی می‌کند. هم‌چنین‌، تلاش شده است تا سکه‌ها، این مستندترین اسناد تاریخی‌، از نظر اقتصادی‌، هنری‌، تزیینی و آرایشی در کنار مهم‌ترین جنبه آن‌، که همان جنبه تاریخی و فرهنگی است‌، به نمایش گذاشته شود.
در اردیبهشت ماه ۱۳۷۸، بخش جدیدی در سالن اصلی نمایش با موضوع پول ملل راه‌اندازی شده است که اختصاص به نمایش سکه و اسکناس کشورهای مختلف با اطلاع‌رسانی عمومی شامل پرچم‌، نقشه‌، اطلاعات پولی و ارزش و واحد پول آن کشور دارد.
موزه پول علاوه بر سالن‌های نمایش‌، بخش‌های جنبی دیگری نیز دارد که به اختصار عبارتند از: کتاب‌خانه تخصصی‌، بانک اطلاعات‌، نگارخانه‌، تماشاخانه‌، سالن اجتماعات‌، نمایشگاه‌های متفرقه‌، کتاب فروشی و چای خانه .

 

درگذشت استاد باستانی پاریزی

درگذشت استاد دکتر محمد ابراهیم پاریزی را به تمامی دلبستگان تاریخ و فرهنگ ایران زمین تسلیت گفته و برای بازماندگان آن بزرگمرد طلب صبر و شکیبایی دارم.

هشتادمین سال دگرگونی نام کشورمان به ایران

بوذرجمهر پرخیده :

چهارم فروردین ماه  1313خورشیدی ( 1935 میلادی ) نام «پارس» یا «پرشیا» که به سرزمین‌مان گفته می‌شد به‌گونه‌ی رسمی به «ایران» دگرگون شد.
پیشتر نام کشور ما در مجامع بین المللی «پرشیا» یا «پارس» خوانده می‌شد. هنوز هم در برخی از کتاب‌های پیشین بیگانه می‌توان چنین نامی را به جای ایران یافت. در زمان رضا شاه  و نخست وزیری فروغی، نام کشورمان در جهان «ایران» نام گرفت .
پارس دارای دو معنی و مفهوم گوناگون است: فارس یا پارس در معنی نام قوم و ایالتی در جنوب مرکزی ایران و کرانه خلیج فارس بوده‌است. اما معنی پارس در کاربرد گسترده‌تر نام اقوام و ملت‌های دشت و بلندی‌های ایران و شامل مرزهای امپراتوری پارس می‌شود و برابر با نام ایران است.

واژه ایران به فارسی باستان ariya ، به اوستایی airyaو به فارسی میانه eranتلفظ می‌شود.
در اوستا ایران نام سرزمینی است که مردمی شریف، نجیب، نژاده و اصیل در آن زندگی می‌کنند. اوستا از جایی به نام "ایرانویج" نام می‌برد که مرکز اصلی ایرانی‌ها است.
ایرانویج دگرگون شده واژه "ائیرینه وئجه" است. در سانسکریت واژه «بیجه» به معنی «تخم» و «نژاد» است و از این رو خاورشناسان "ائیرینه وئجه" را به معنی "سرزمین تخمه و نژاد آریایی" گرفته‌اند.
در وندیداد آمده: "نخستین جا و سرزمین نیکویی که من، اهورامزدا آفریدم، ایرانویج بود که از رود "ونگوهی داییتی" آبیاری می شود."
در زمان ساسانیان سرزمین ایران به نام ایرانشهر (eran-star) و ایرانی به نام ایرانشهری (eransatrik ) معروف بودند.
در شاهنامه نام ایران بیشتر از ۷۲۰ بار و ۳۵۰ بار نیز نام ایرانی و ایرانیان به کار رفته است اما در دنیای غرب و در رم و یونان باستان به جای ایران، پرسیس را به کار می‌بردند، در حالی‌که پارس از نظر جغرافیایی تنها یک ایالت ایران بوده‌است(در شاهنامه، پارس- زابلستان- خراسان- کرمان - مکران - مازندران - طبرستان - و... نام ایالت‌های ایران هستند.)  و در جغرافیای قدیم به منطقه جنوب ایران گفته می‌شده که البته بسیار بزرگتر از استان کنونی فارس بوده‌است و سراسر کرانه‌‌ی خلیج فارس، هرمزگان یزد، بخشی از اصفهان و بخشی از کرمان را نیز دربر می‌گرفته‌است در گذشته همه‌ی کرانه‌ِ‌ی خلیج فارس و دریای عمان با نام دریای فارس یا دریای پارس شناخته می‌شده‌است(بر اساس آنچه در کتاب های معجم البلدان و کتاب ابن حوقل، مقدسی، استخری و جغرافی نویسان سده میانی آمده‌است). ایرانی‌ها، از دوران باستان سرزمین خود را ایران و خود را ایرانی می‌نامیدند، ولی در نوشته‌ها و گفتار غربی‌ها و اروپاییان پارس و پارسی خوانده شدند.
«ایران» به چم(:معنی) «سرزمین آریاییان» یا «سرزمین آزادگان» است و مدت‌ها پیش از شکست ساسانیان نیز نام این سرزمین نیز ایران، اران، یا ایرانشهر بود. گفتیم که از ۶۰۰ سال پیش از میلاد تا ۱۹۳۵میلادی در عرصه بین‌المللی با نام «پرشیا» شناخته می‌شد، که در سال ۱۹۳۵ میلادی در شرف بنیادگذاری لیگ ملل با درخواست رسمی رضاشاه همان نام بومی کشور (ایران) در عرصه بین الملل هم مورد کاربرد قرار گرفت، چرا که نام «پرشیا» متناظر نام ایران بوده است و در زبان‌های اروپایی به شوند(:دلیل) پیشینه‌ِی تاریخی - فرهنگی‌اش هنوز هم روایی دارد. اما در اخبار سیاسی بیشتر از نام ایران بهره می‌برند.
بیشتر نمایشگاه‌های بزرگ فرهنگی- هنری ایران که در این چندساله در اروپا برگزار شده، مانند «هفت هزار سال هنر ایران» و «امپراتوری فراموش شده» نام «پرشیا» را در عنوان خود داشته‌اند.